مفردات داروئیمواد غیرخوراکی و کانی‌ها

آب درمانی

Hydrotherapy

آب درمانی

نگاهي كوتاه به آب درمانی در طب سنتي از منظر تنها فقط يكي از حكماي ايران‌زمين حكيم محمد حسين عقيلي خراساني (ره)، در ادامه با ما همراه باشید:

آب درياي شور:

جلوس در آن جهت لسع (گزش) هوامّ (جانوران گزنده) و امراض بارده و استسقاء مفيد می‌باشد.

 ماء كبريتى (گوگردي):

كه از معدن و زمين كبريتى برآيد، اغتسال بدان جهت امراض جلديه سوداويه رديه (پوستي سوداوي تباه‌كننده)، مانند جرب (بيماري پوستي همراه با خارش شبيه به اگزما) و قوبا (بيماري پوستي همراه با بثورات و بهق (پيسي سياه) و تَقَشُّر جلد (افتادن پوست) و كچلى و سعفه (بيماري پوستي در سر و صورت و م‍ژه و پس سر همراه با زخم و چرك)) و جراحات گزيده سباع (درندگان) و شُخوص (بیماری است که بیمار بیفتد و چشم او باز باشد و مژه برهم نزند و آن را اخذه و جمود نیز گویند.) و تعقّد (گرفتگي) عصب و اوجاع مفاصل بارده و امثال آن  مفید می باشد.

ماء نحاس (مس):

خواه از معدن آن برآيد و يا مس را تفته (گداخته) در آن خاموش نموده باشند، مضمضه (گرداندن در دهان) و قطور و اغتسال جهت فساد مزاج و جوشش دهان و ورم لهات (زبان كوچك) و درد گوش و تقويت اعضاء ضعيفه مفيد است‏.

ماء الحديد (آهن):

خواه از معدن آن برآيد و يا آن كه آهن را تفته در آب سرد نمايند، جهت طحال و استسقاء و تقويت اشتها و باه (قوه جنسي) و حبس اسهال و اكثر امراض بارده نافع می باشد.

ماء الذّهب (طلا) و الفضّه (نقره):

كه از معدن آن هر دو برآيد و يا آن كه تفته نموده و در آب سرد نمايند، جهت تقويت دل و دماغ و كبد و باه و نعوظ و امساك بطن و دفع امراض سوداويه مانند ماليخوليا و مراق (وسواس) و خفقان و امثال اين‏ها نافع می باشد.

آب درمانی ، آب‌ درماني در طب سنتي
آب درمانی ، آب درمانی در طب سنتي
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا